nogmaals een nieuw design...

Ik geraak er niet uit. Ik denk dat ik al een ziljoen keer veranderd ben.
Nooit gedacht dat voor jezelf naamkaartjes maken zo'n opgave kon zijn...

Reacties zijn zéér welgekomen!
Ik ben nooit zeker of de foto die ik kies wel genoeg zegt, of niet teveel zegt, of te algemeen is, of niet algemeen genoeg is... aaaargh! Van de kleur van de achterkant ben ik wel tevreden. Ik noem het cuberdonpaars!

Moest iemand doorklikken naar mijn website, deze wordt in de loop van de komende maanden ook grondig onder handen genomen. Maar waarom krijg ik zo'n gevoel dat dat ook weer langer gaat duren dan dat ik nu denk....

 Ik weet niet of iemand zich nog herinnert dat ik vrij 'siked' was over een eventuele job waarvoor ik gesolliciteerd had? Blogpost vind je hier. Ik had beloofd dat ik daar nog meer nieuws ging over vertellen van zodra ik zelf meer nieuws had gekregen. (Hoe vaag kan iets klinken.) Maar ik heb er zelf nooit echt nieuws van gehad! Hij beloofde mij om een week later mij te laten weten of ik 'geslaagd' was, maar daar heb ik nooit nieuws van gehad. Niets positief, niets negatief. Ook niet toen ik er zelf nog eens achter mailde. Ik vond dat vrij onprofessioneel dus had er verder ook niet meer over nagedacht, ik liet het niet aan mijn hart komen!

Nu kreeg ik enkele weken geleden toch een mailtje. Niet om mij in eerste instantie nieuws te geven, maar om reclame te maken voor een wedstrijd op zijn website (handelsgids...)! Zonder enige schaamte :) Op het einde van het mailtje stond dan nog iets in de aard van "Hopelijk heb je het vorige minder goede nieuws niet te slecht opgevat..." blieblabloe. Nuja, er waren 90 kandidaten.. Niet enkel voor dtp, maar daar leidt ik toch uit af dat dat er ook genoeg zullen geweest zijn (of ik sus mezelf er mee). No job for me dus! Misschien maar goed, het begint suuuuperdruk te worden op school en ik heb nog massa's werk te verrichten!

Dus daar zal ik dan maar eens meteen invliegen :)


Lie(f)s!

sollicitatie part two

Zoals je kan lezen, mocht ik op tweede gesprek gaan voor mijn sollicitatie! Driewerf hoera!
Deze keer wel een one-to-one gesprek, maar ik was niet nerveus. Gesprek ging zeer vlot en verliep wel goed. Volgende week weet ik meer. Thumbs up! Ook dan meer info over wat de job zou inhouden.

Om te vieren ben ik die avond naar Gent gegaan. Ok, dat was sowieso het plan. Maar 'vieren' sounds so fun! Het lief zit daar op kot en ik had deze week geen les, cheers! We zijn naar een SUPER goede cocktailbar geweest: de Limonada. Super gezellig, super trendy en helemaal niet zo duur (6€ per cocktail lijkt mij zeer reasonable). Als ik het dan toch moet zeggen: prijs/kwaliteit was dik in orde ;) De cocktail 'Strawberry Fields' is een absolute aanrader! Alsof je rietje rechtstreeks in een hele grote zoete aardbei steekt. NJAMMIE. En met zo'n leuke namen als 'Strawberry Fields', 'Water my melon', 'Risky Business', 'Trailor park bitch' en many more is het niet moeilijk om instant gelukkig te worden. Klassiekers zoals Mojito en Pina Colada stonden ook op de kaart, samen met nog wat specialere dingen zoals champagne met witte chocolade (Vanilla Lips). Die laatste ga ik volgende keer overigens uitproberen. Oh ja, volgende keer, sowieso!

Ripped panties

Strawberry Fields & Lotus

The next morning:

En morgen is het weer tijd voor BAZAAR BIZAR! Een vintage rommelmarktje in het jeugdhuis van Herk-de-Stad. ALLEN DAARHEEN! Doet me eraan denken dat ik nog AL mijn spullen moet bijeen zoeken. Better get started.

sollicitatie

Dat ligt nu eenmaal gewoon aan mij, ik trek het aan. Het kan niet anders, nogmaals bewezen. Altijd als ik een belangrijke afspraak heb en ergens op een bepaald tijdstip moet zijn, zijn er een hoop hindernissen die ik moet overwinnen. Zo ben ik al ettelijke malen kermissen, wegenwerken en wegomleidingen op mijn pad tegengekomen. Het is dat, of mijn gps die kuren krijgt, en dan ben ik helemààl verloren.

Vandaag was dus niet anders. 20u15 had ik een sollicitatie. 19u30 kruip ik braaf achter het stuur om aan de 20min durende rit te beginnen. Ruim op tijd, dacht ik nog! Inderdaad, 19u50 zegt de gps mij dat ik de 3de afslag op de rotonde moet nemen en dat ik dan binnen 700m mijn bestemming zou bereiken. Alleen stonden er na 200m al verbodsborden en heras-hekken.. So close! Geen paniek, geen paniek. Ik heb nog meer dan een kwartier om een andere weg te zoeken, chill! Ohja, in zo'n situaties begin ik steevast tegen mezelf te praten. Ik keer op mijn stappen terug en rij de eerstvolgende straat rechts in, als ik goed naar mijn gps kijk moet ik dan uiteindelijk toch nog op de goede weg uitkomen en heb ik de werken omzeild (waar zijn die OMLEIDING-bordjes als je ze nodig hebt?!). Dat was maar een klein, donker en smal straatje waar ik inreed, but hell, we zouden er geraken! Niet dus. Opeens staan daar drie paaltjes in het midden van de weg met een bord langs. Zo'n wit bord met een rode rand. En er stond een auto en een bromfiets op getekend. Ik gaf dat bord mijn vuilste blik (you don't want to see that one) en reed terug. Ik begon al licht te panikeren, de tijd staat nl. niet stil. Ik probeerde de andere richting uit te rijden om de werken via de andere kant te omzeilen, maar ik zag al snel dat dat geen optie bleek te zijn. De tijd begon nu echt te dringen. Ik zette mij even langs de kant om een telefoontje te plegen om te melden dat ik net iets later ging zijn. Mooie geste, weliswaar om deze te doen slagen moet de telefoon beantwoord worden. Neen, dat gebeurde dus niet. Natuurlijk niet. Ik heet Lies Gaethofs, remember. Ik reed terug naar de werken, ik had al opgemerkt dat je er te voet wel langsheen kon. Dat was dus mijn laatste optie. Auto parkeren langs de straat en 500m wandelen. Als ik dat nu meteen had gedaan, was ik wel op tijd geweest natuurlijk. Het was gelukkig niet erg dat ik wat later was. Even na mij kwam er nog een meisje binnen "Jullie zitten wel goed verstopt en er zijn werken! Ik ben hier dus maar - wait for it - op het gevoel naartoe gereden...." OP HET GEVOEL?! HOE KAN DAT NU, IK GERAAK ER NOG NIET MET GPS! Op zo'n moment denk ik dat alle cliché's ivm vrouwen en oriëntatie op mij gebaseerd zijn.

De sollicitatie zelf vond ik best vreemd. In die zin dat ik dat nog nooit op zo'n manier had meegemaakt. We zaten daar met zo'n 10 mensen en allemaal kwamen we voor een andere functie solliciteren. We mochten eerst een berg (vijf om precies te zijn) formulieren invullen en erna werd er een groepspresentatie gegeven over het bedrijf (www.handelsgids.be). Daarop volgend mochten wij ons allemaal kort voorstellen en zeggen waarvoor we kwamen solliciteren. Er was nog een meisje dat ook voor de DTP-vacature daar was en volgens mij ook een jongen (of een man, hij was toch al 30), maar daar ben ik niet heel zeker van. Voor de rest waren ze daar voor telefoniste of vertegenwoordiger. De sfeer was wel gezellig en eigenlijk informeel. Ik voelde niet de stress als bij een 'gewone' sollicitatie. Het is wel maar een klein bedrijfje en ik weet niet hoeveel DTP-vacatures er open stonden, maar ik vrees niet heel veel. Max twee ofzo? En wij waren al de negende (!) groep die er bij hem langskwam, en ik weet natuurlijk niet hoeveel kandidaat DTP'ers er in die andere groepen zaten. Op zich schat ik mijn kansen vrij goed in, maar dat zal vooral afhangen van de andere kandidaten en hoeveel ervaring of gebrek aan ervaring deze hebben. Let's hope for the best! In het beste geval krijg ik een mailtje met dat ik naar de 'volgende ronde' mag. Dan kan ik mij effectief bewijzen, dan wordt de kennis van PS en Indesign getest en gekeken hoe lang je erover doet om bv. een naamkaartje te ontwerpen. Het was iig een pluspunt dat ik ook fotografie had gestudeerd. Allez vooruit! Ik weet dus nog niets meer but yet again, I'll keep you posted.

Toen ik terug naar mijn auto wandelde kwam ik deze jongen nog tegen:

 

Ik had hem bijna vertrappelt! Ik gok dat ie "zoe zoat as n schup" was en op zoek ging naar z'n huis. 

herfst

Ik hou van de herfst. Alles krijgt zo'n mooie kleur en de zon staat laag waardoor alles zo mooi belicht wordt! Alsof de natuur ons nog een allerlaatste keer superhard laat genieten, vooraleer de winter intreedt en alles dood en grijs is. Vorig jaar is de herfst volledig aan mij voorbij gegaan. Voor ik het goed en wel doorhad, had ik mn winterjas aan en zat ik met mn botten door de sneeuw te ploeteren (van een goed pak sneeuw kan ik anders ook wel genieten). Al die mooie herfstkleuren zijn mij toen niet opgevallen, was de winter vorig jaar werkelijk zò vroeg daar, of had ik stront in mn ogen? :) Vandaar dat ik er dit jaar ex-tra van wil genieten. Ik wil jullie natuurlijk laten delen in al dat moois, dus neem ik mij voor om iedere dag een herfstfoto te maken en hier te posten! (Net beslist, hoezo impulsief?)

En omdat ik in een goede bui ben post ik vandaag zelfs twee foto's. Gewoon, omdat het kan. Enjoy.

En om deze post af te sluiten met nog meer moois: ik mag dinsdag op gesprek gaan om op 's woensdags te werken als DTP'er! Yiiha! Ik zag de vacature vandaag online staan en heb gewoon gesolliciteerd. Ik had niet gedacht dat er een positief antwoord ging komen, omdat ik nog student ben en zei dat ik eigenlijk pas in maart volledig beschikbaar was maar wel op woensdag inzetbaar ben. Maar toch, een half uur later kreeg ik al een mail met de vraag of ik eens op gesprek kon komen. Zo zie je maar, een 'nee' heb je, een 'ja' kan je krijgen. Nogmaals bewezen! Ik mag natuurlijk niet te snel victorie kraaien, misschien vinden ze mij maar niets, en mag ik na dinsdag niet meer terugkomen :D Laten we vooral hopen dat dat niet zo is. I could use the money, en ook de ervaring.

Misschien toch ook nog een job zoeken voor op zondag. Iets in de horeca ofzo, in ieder geval iets to-taal anders. Het kriebelt om bezig te zijn, ik heb lang genoeg op mn gat gezeten.

Mn mama heeft overigens mn flitsboete betaalt. Op voorwaarde dat ze niet nog vaker zo'n brief in de bus vindt uiteraard. Ik ben iedere dag op de baan, en mijn ogen zijn nog nooit zo vaak angstvallig naar beneden gegleden richting snelheidsmeter. Ik begin mij af te vragen wat het gevaarlijkst is: te snel rijden, of de hele tijd kijken dat je net niet te snel rijdt. Take that BIVV.

Love!